0 items
Selecteer een pagina

Het is 02:08 uur, ik leg mijn telefoon weer naast mijn bed. Een politieagent heeft me net wakker gebeld uit een lichte slaap. Hij vertelde me dat onze zoon veilig is en ik weer rustig kan gaan slapen. Ik mag mijn zorgen loslaten en probeer mijn hoofd tot kalmte te manen. Gelukkig slaap ik de verdere nacht rustig.

Betrokken ouder.

Dit is ruim een maand geleden en dergelijke dingen houden ons al enige tijd bezig. Mijn jongste zoon zoekt iets en denkt dat te vinden op plekken buiten zichzelf en zelfs buiten zijn vertrouwde omgeving. Het trekt aan hem, waarschijnlijk vindt hij daar een vorm van erkenning, anders dan thuis. Als ouder heb ik niet de intentie om onze kinderen niet vertellen hoe ze moeten leven. Maar weet dat ook ik gaande weg, zonder dat ik me er bewust van was, ze een gang in heb geleid die behoorlijk nauw is. Het begint met (peuter)school, zwemles en de (sport)clubs. Ze iedere dag vertellen wat netjes is en wat niet. Een afspiegeling van hetgeen ikzelf mijn hele leven aan informatie heb verzameld, van ouders, vrienden, leerkrachten en soms zelfs volslagen onbekenden. We horen dag in dag uit wat wel ok is en wat niet en wat je kan en mag doen en vooral wat niet. Ook ik deed hier blij aan mee en heb ze trots aangemoedigd, want dat doe je toch als betrokken ouder.

Huidig systeem.

De afgelopen tijd hebben wij ondervonden dat er veel instanties zijn die stuk voor stuk benoemen dat deze problematiek steeds vaker opspeelt bij jongeren. Ze voelen zich niet thuis op school, hebben het idee niets nuttigs te doen en niet zichzelf te kunnen zijn. En dan druk ik me voorzichtig uit. Deze organisaties en scholen zien, horen en begrijpen deze jongeren maar kunnen er niets mee want; hij is nou eenmaal leerplichtig, (ja ik weet dat dit zowel een plicht als een voorrecht is) en ook wij hebben verantwoordelijkheid af te leggen aan… Werkelijk, we worden overspoeld met keuzes, opties, voorstellen en mogelijkheden om hem te overtuigen toch naar school te gaan en zijn diploma te halen. Iets dat niet lukt. Begrijp me niet verkeerd, naar school gaan lukt wel. Daadwerkelijk doen wat van hem verwacht wordt, dat is wat hem niet lukt.

Hoe het heurt.

Misschien laten deze jongeren ons zien dat we verlangen naar minder keuzes en mogelijkheden. We willen leven vanuit eenvoud. Gewoon weg ontdekken wat bij ons past en waar we blij van worden. En daarbij af en toe faliekant de plank mis slaan. Zo ontwikkel je op jouw eigen wijze en op jouw eigen tempo. Maar dat is niet hoe het ‘heurt’! Lou Niestadt , teacher Universal Law School, schreef laatst een mooi bericht over brave kinderen versus BRAVE kids (lees het hier). Dit opende mijn ogen wat betreft mijn eigen situatie met mijn kinderen. Mijn leven lang heb ik een onverklaarbare weerstand tegen ‘het systeem’, altijd gehad ook. Op de één of ander manier ben ik er allergisch voor. Maar ‘silly me!’ Ondertussen probeerde ik mijn kinderen als brave kinderen op te voeden. Terwijl zij ontzettend BRAVE zijn. WTF was I thinking?

Verbinding maken.

In deze tumult zijn we altijd blijven werken aan de relatie met onze zoon. We luisteren naar hem, zien hem voor wie hij is. Ook al laat hij soms heel anders zien. En ook als we hem niet begrijpen, blijven we met hem in gesprek en proberen hem diverse perspectieven te laten zien. Maar, ‘in the end’ is het zijn leven. Hij is op zijn manier aan het ontdekken wie hij is.

Juist nu gaan we elkaar beter begrijpen. Komen meer in contact met onszelf en vanuit het (h)erkennen van onze eigen behoeften, kunnen we ook iets voor een ander betekenen. We komen dichter bij elkaar in een tijd waarin we afstand van elkaar moeten bewaren. Hoe ironisch is dat!

Geef jezelf de ruimte om authentiek te zijn. Laat oordelen los. En maak echt verbinding met elkaar.

 

He holds his IAMmozi t-shirt tide. Feel the impact this makes. Everybody needs to be seen.

Is this really mine?

Een belangrijke kernwaarde van IAMmozi is verbinding. Dit doet ze door t-shirts te ontwerpen en verkopen die in India (fairtrade) gemaakt zijn en per verkocht shirt eenzelfde cadeau te doen aan kansarme kinderen in Malawi. Zo wordt jouw bewuste keuze voor duurzame basics met een eerlijke prijs een geschenk voor deze kids in Malawi. En kijken wij uit naar het moment waarop we de medewerkers in India kunnen laten ervaren hoe zij hieraan bijdragen.

 

 

Share The Gift Of Giving

De waardering van www.iammozi.com bij Webwinkel Keurmerk Klantbeoordelingen is 9.6/10 gebaseerd op 66 reviews.